Un falso allarme

Κλέαρχος δέ επί μέν τούς πολεμίους ούκ ήγεν· έγίγνωσκε γάρ τούς στρατιώτας άσίτους εἶναι· ήδη δέ και όψέ ἦν· ούδέ μέντοι άπέκλινε, μή δοκοίη φεύγειν, άλλ’ εύθύωρον ἃγων ἃμα τῷ ήλίῳ δυομένῳ εις τάς εγγύς κώμας τούς πρώτους ἃγων κατεσκήνου. Οί μέν ούν πρώτοι ὂμως τρόπῳ έστρατοπεδεύοντο, οί δέ ὒστεροι σκοταῖοι προσιόντες ώς έτύγχανον ἒκαστοι ηύλίζοντο, καί κραυγήν έποίουν καλοῦντες άλλήλους, ὣστε καί τούς πολεμίους άκούειν· ὣστε οί μέν εγγύς τῶν πολεμίων καί ἒφευγον έκ τῶν σκηνωμάτων, προϊούσης μέντοι τῆς νυκτός καί τοῖς Έλλησι φόβος έμπίπτει, καί θόρυβος καί δούπος ἦν.

Κλέαρχος δέ κήρυκα άπαγγέλλειν έκέλευε ὂτι οί ἃρχοντες στρατιώτην κολάζειν ἒμελλον έπεί αύτός τόν ὂνον εις τά ὂπλα άφῆκε. Τότε δέ έγίγνωσκον οί στρατιώται ὂτι κενός ό φόβος εϊη καί οί ἃρχοντες σῷοι.

Clearco non guidava l'esercito contro i nemici; sapeva infatti che i soldati erano senza cibo; e ormai era anche troppo tardi; però non mutò direzione, per non sembrare di fuggire, ma procedette marciando fino al calar del sole verso i vicini villaggi guidando i primi si accampava. ...(continua)

release check: 2020-12-11 21:45:15 - flow version _RPTC_G1.1