Umanità di Alessandro Magno da kata logon

Umanità di Alessandro Magno (dal libro kata logon)

versione di greco di Plutarco

Τρεπομενᾡ δε προς το δειπνον αυτὧ φραζει τις εν τοις αιχμαλωτοις αγομενας μητερα και γυναικα Δαρειου και θυγατερας δυο παρθενους ιδουσας το αρμα και τα τοξα κοπτεσθαι και θρηνειν, ως απολωλοτος εκεινου. Συχνον ουν επισχων χρονον Αλεξανδρος, και ταις εκεινων τυχαις μαλλον ἢ ταις εαυτου συμπαθης γενομενος, πεμπει Λεοννατον, απαγγειλαι κελευσας ως ουτε Δαπειος τεθνηκεν ουτ' Αλεξανδρον δεδιεναι χρη; Δαρειω γαρ υπερ ηγεμονιας πολεμειν, εκειναις δε πανθ υπαρξειν ων και Δαρειου βασιλευοντος ηξιουντο. Του δε λογου ταις γυναιξιν ημερου και χπηστου φανεντος, ετι μαλλον τα των εργων απηντα φιλανθρωπα. Θαψαι γαρ οσους εβουλοντο Περσων εδωκεν, εσθητι και κοσμω χρησαμεναις εκ των λαφυρων