La serenata del Ciclope

Πολύφημος ό Κύκλωψ ἢρατο Γαλατείας τῆς νύμφης καί καθιζόμενος ἐπί αίγίλιπος πέτρας είς πόντον βλεπόμενος ᾗδε τοῦτα· «Ώ λευκή Γαλάτεια, τί τόν έράμενον άποβάλλῃ; Σύ δέ εΐ λευκή καί απαλή, ώς αἳξ, γαῦρος, ώς μόσχος, φιαρά. ώς ὂμφαξ. Πρός έμέ προσέρχῃ ὂταν ϋπνος με ἒχῃ. άπ έμοῦ οἳχῃ ευθύς ὂταν ό ϋπνος με άνιῇ, φεύγεις ώς αΐξ δε ρκομένη πολιόν λύκον. Έγωγε ήράμην σου, κόρη, ήνίκα ἢρχου σύν ταῖς φίλαις σου βουλομένη τούς υακίνθους δρέπεσθαι. έγώ δ’ δδόν σοι ήγεμό νευον. Έκ ἐκείνης ήμέρας ού δύναμαι τοῦ πόθου σου παύεσθαι άλλά σοι ούδέν’ μέλομαι Αλλά τήν γλαυκήν θάλασσαν άπόλειπε καί βαῖνε πρδς έμέ· έν τῷ ἃντρῳ ίμφ παρ’ έμοί ήσυχίαν ἃγειν δύνασαι». Οὒτω ό Πολύφημος ᾗδε ἆθλιος διά τόν πόθον τῆς Γαλατείας. (Teocrito)

Il ciclope Polifemo era innamorato della ninfa Galatea e seduto su uno scoglio scosceso mentre guardava verso il mare cantava così: "O bianca Galatea perché respingi me che sono innamorato?

Tu sei bianca e tenera come una capra, altera come una vitella, fiorente come uva acerba.

Tu che ti presenti a me quando mi prende il sonno...(CONTINUA)

Copyright © 2007-2021 SkuolaSprint.it di Anna Maria Di Leo P.I.11973461004 | Tutti i diritti riservati - Vietata ogni riproduzione, anche parziale
web-site powered by many open source software and original software by Jan Janikowski 2010-2021 ©.
All trademarks, components, sourcecode and copyrights are owned by their respective owners.

release check: 2021-11-06 00:36:29 - flow version _RPTC_G1.1