Antonio si perde d'animo

Πάλιν δ’ Άντώνιος προύκάλεσε Καίσαρα μονομαχῆσαι.

Αποκριναμένου δ’έκείνου πολλάς οδούς θανάτου παρεῖναι αύτῷ, ό δἐ Άντώνιος νομίζων ὂτι ούκ ἐστι βελτίων θανάτος τοῦ διὰ μάχης, ἔγνω ἐπιχειρεῖν τῷ μάχεσθαι καὶ κατὰ γῆν ἅμα καὶ θάλατταν. Καὶ παρά δεῖπνον έκέλευε τοὺς οἰκέτας ἐπεγχεῖν καί εὐωχεῖν αὐτόν προθυμότερον· ἒλεγε γὰρ ἄδηλον εἶναι εἰ αὐτοὶ μέν ποιήσουσί τοῦτο αὔριον ἢ ὑπηρετήσουσιν δεσπόταις ἑτέροις, αὐτὸς δὲ κείσεται σκελετὸς.

Όρῶν δἐ τοὺς φίλους δακρύοντας επἰ τούτοις λόγοις ἔφη μὴ προάξειν αυτούς έπί τήν μάχην, έξ ἧς έβούλετο ζητεῖν αύτῷ θάνατον εύκλεα μᾶλλον ἢ σωτηρίαν καί νίκην.

Di nuovo Antonio sfidò Cesare a fare battaglia. Poiché quello escludeva che gli fossero a disposizione molte strade di morte, Antonio pensando che non c’è morte più degna di quella in battaglia, ..(continua)

release check: 2020-07-13 22:45:27 - flow version _EXTP_H1